Grzyb wronie uszy - Ciekawe informacje i porady

Grzyb wronie uszy - Ciekawe informacje i porady
Autor Anna Bartucha
Anna Bartucha08.01.2024 | 9 min.

Grzyb wronie uszy to niezwykle interesujący i pożyteczny grzyb o bardzo charakterystycznym kształcie. Występuje w Polsce w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod dębami i bukami. Zbieranie i spożywanie tego grzyba wiąże się jednak z pewnym ryzykiem, dlatego warto zapoznać się z jego cechami i zastosowaniem. W tym artykule znajdziesz ciekawe informacje o wyglądzie, występowaniu, zbiorze oraz zastosowaniu kulinarnym i leczniczym grzyba wronie uszy.

Kluczowe wnioski:
  • Grzyb wronie uszy ma charakterystyczny kształt przypominający małżowinę uszną.
  • Występuje w lasach liściastych i mieszanych, szczególnie pod dębami i bukami.
  • Zbiór tego grzyba wiąże się z pewnym ryzykiem, należy ostrożnie określić jego gatunek.
  • Ma zastosowanie kulinarne, można z niego przyrządzać smaczne potrawy.
  • Wykazuje właściwości lecznicze, stosowany jest m.in. w medycynie ludowej.

Jak rozpoznać grzyb wronie uszy?

Grzyb wronie uszy należy do rodzaju sromotnikowatych. Ma bardzo charakterystyczny wygląd, który pozwala go łatwo zidentyfikować. Jego kapelusz osiąga średnicę od 5 do 15 cm i początkowo ma kształt nerkowaty lub muszelkowaty. W miarę wzrostu staje się wypukły, lejkowaty, czasami nieregularny. Brzegi kapelusza są podwinięte do spodu. Górna powierzchnia ma kolor brązowy, kasztanowobrązowy lub oliwkowobrązowy. Jest gładka i lekko kleista lub śluzowata.

Charakterystyczną cechą tego grzyba są skręcone blaszki ułożone promieniście. Mają one barwę kremową, bladożółtą lub oliwkowożółtą. Trzon jest boczny, ekscentryczny, cienki i gładki. Osiąga długość 4-8 cm, a grubość 0,5-1 cm. Ma kolor podobny do kapelusza lub jaśniejszy.

Grzyb wronie uszy występuje od lipca do października. Rośnie pojedynczo lub w niewielkich grupach w lasach liściastych i mieszanych. Preferuje gleby wapienne. Często spotykany jest w okolicach dębów i buków.

Podobne gatunki

Grzyb wronie uszy można pomylić z innymi gatunkami grzybów o muszelkowatym kształcie, np. z sromotnikiem bezkształtnym. Jednak ten ostatni ma mniejszy kapelusz i jaśniejszą barwę. Ważne jest też sprawdzenie ułożenia blaszek, które u sromotnika bezkształtnego są bardziej zbieżne niż u wronich uszu.

Gdzie występuje grzyb wronie uszy?

Naturalnym środowiskiem grzyba wronie uszy są lasy liściaste i mieszane w całej Polsce. Najczęściej spotykany jest w lasach dębowych i bukowych rosnących na glebach wapiennych. Pojawia się również w zaroślach, parkach, ogrodach, ale zdecydowanie woli tereny leśne.

Występuje na obszarze całego kraju, jednak na południu i zachodzie Polski znajduje szczególnie dogodne warunki do rozwoju. Duże skupiska tych grzybów można znaleźć m.in. w Sudetach, Karpatach, Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, Borach Tucholskich, na Nizinie Mazowieckiej i Podlaskiej.

Grzyb wronie uszy preferuje miejsca wilgotne i zacienione, rosnące w pobliżu drzew liściastych. Pojawia się od lipca do października, z maksimum występowania w sierpniu i wrześniu.

Siedlisko

Typowymi siedliskami tego gatunku są:

  • Lasy liściaste z dębami, bukami i grabowymi
  • Lasy mieszane
  • Zarośla i obrzeża lasów
  • Parki i ogrody

Preferuje miejsca cieniste i wilgotne. Rośnie na ziemi wśród mchów i opadłych liści. Pojedynczo lub w niewielkich grupach. Często w okolicach ścieżek leśnych i dróżek.

Kiedy zbierać grzyb wronie uszy?

Grzyb wronie uszy to gatunek sezonowy, pojawiający się w określonym czasie. Sezon na zbieranie wronich uszu przypada od lipca do października. Najlepszy czas to sierpień i wrzesień, kiedy można znaleźć duże ilości tych grzybów. Wczesnym latem i późną jesienią występują rzadziej.

Do czynników wpływających na występowanie grzyba wronie uszy należą:

  • Wilgotność i opady deszczu
  • Temperatura (optymalna to 18-25°C)
  • Obecność drzew liściastych (dębów, buków, grabu)
  • Rodzaj gleby (preferuje wapienną)

Najlepiej zbierać te grzyby po deszczowej i ciepłej pogodzie, która sprzyja ich wzrostowi. W upalne dni szybko ulegają wysuszeniu i stają się mało smaczne. Zbiory warto zaplanować na ranek lub wieczór, kiedy panuje niższa temperatura.

Porady

Oto kilka praktycznych porad, kiedy najlepiej zbierać grzyb wronie uszy:

  • Największe nasilenie owocników przypada na sierpień i pierwszą połowę września.
  • Po deszczowej i ciepłej pogodzie wyrasta ich najwięcej.
  • Rano są jędrne i soczyste.
  • Suszą się w upalne popołudnia.
  • Warto zabrać koszyk, nóż i atlas grzybów.
  • Nie należy zrywać zbyt młodych okazów.

Właściwości grzyba wronie uszy

Grzyb wronie uszy ma ciekawe właściwości i zastosowania. Jest nie tylko smaczny w kuchni, ale także ceniony ze względu na zawarte związki aktywne.

Zawiera cukry proste, błonnik, białka. Jest dobrym źródłem potasu, wapnia, magnezu i żelaza. Zawiera witaminy z grupy B, witaminę D, karotenoidy. Posiada właściwości przeciwutleniające.

Wykazuje działanie moczopędne, obniża poziom cukru i cholesterolu we krwi. Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia i problemów trawiennych. Wspomaga ochronę wątroby.

Z kolei olej z wronich uszu ma silne działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybiczne. Hamuje rozwój groźnych patogenów jak Candida albicans.

Grzyb ten zawiera jednak również sromotoksyny, dlatego spożywanie surowych owocników może powodować zatrucia. Wymaga obróbki termicznej przed konsumpcją.

Składniki aktywne

Do głównych związków aktywnych zawartych w grzybie wronie uszy należą:

  • Polisacharydy
  • Białko
  • Aminokwasy
  • Witaminy z grupy B
  • Witamina D
  • Sterole
  • Kwasy tłuszczowe

Związki te decydują o prozdrowotnych właściwościach grzyba. Wykazują one m.in. działanie przeciwnowotworowe, obniżające cholesterol i regulujące ciśnienie krwi.

Przepisy kulinarne z grzybem wronie uszy

Grzyb wronie uszy jest smacznym i aromatycznym składnikiem wielu dań. Ma zastosowanie w kuchniach polskiej, włoskiej i francuskiej. Można go marynować, dusić, smażyć, piec i dodawać do zup.

Do najpopularniejszych przepisów z wronimi uszami należą:

  • Zupa krem z grzybów z groszkiem ptysiowym
  • Bigos z wronimi uszami
  • Tagliatelle w sosie grzybowym
  • Schab w sosie grzybowym
  • Pieczarki faszerowane wronimi uszami
  • Pasztet z wronich uszu
  • Marynowane wronie uszy

Warto eksperymentować i łączyć grzyby z rożnymi składnikami. Pasują do makaronów, mięs, warzyw, jajek, serów. Smakują zarówno na ciepło, jak i na zimno np. w sałatkach.

Grzyb wronie uszy to prawdziwy skarb polskich lasów. Jego charakterystyczny smak i aromat dodają wyjątkowego charakteru wielu potrawom.

Przed użyciem zawsze należy grzyby dobrze wyczyścić i ugotować. Można je również marynować w occie, soli i przyprawach. Suszone wronie uszy dodają intensywnego grzybowego aromatu do zup i sosów.

Przepis: Zupa krem z grzybów z groszkiem ptysiowym

Składniki:

  • 500 g grzybów (wronie uszy, podgrzybki)
  • 2 cebule
  • 2 ząbki czosnku
  • 2 łyżki masła
  • 1,5 l bulionu warzywnego
  • 100 ml śmietany 18%
  • 1 łyżka mąki
  • 100 g groszku ptysiowego
  • Sól, pieprz, natka pietruszki

Przygotowanie:

  1. Grzyby oczyścić i pokroić w mniejsze kawałki.
  2. Cebulę i czosnek obrać i posiekać.
  3. Na maśle zeszklić cebulę z czosnkiem.
  4. Dodać grzyby i chwilę podsmażać.
  5. Zalać bulionem i gotować do miękkości grzybów.
  6. Dodać ugotowany groszek ptysiowy.
  7. Zupę zmiksować na krem.
  8. Śmietanę wymieszać z mąką i wlać do zupy.
  9. Gotować jeszcze ok. 5 minut.
  10. Doprawić solą, pieprzem. Posypać natką pietruszki.

Zastosowanie grzyba wronie uszy w medycynie

Grzyb wronie uszy ze względu na składnik aktywne ma szerokie zastosowanie w medycynie, zwłaszcza w medycynie ludowej i naturalnej. Wykorzystuje się go przede wszystkim w postaci wyciągów alkoholowych i wodnych.

Dzięki zawartości polisacharydów, aminokwasów, witamin i steroli wykazuje szereg cennych właściwości prozdrowotnych. Stosuje się go m.in. w leczeniu nadciśnienia tętniczego, miażdżycy, niewydolności wątroby, cukrzycy, niedokrwistości, padaczki.

Regularne stosowanie preparatów z wronich uszu obniża ciśnienie krwi, cholesterol, poziom cukru. Poprawia krążenie, wzmacnia serce, pobudza układ odpornościowy. Ma działanie moczopędne, przeciwzapalne i antybakteryjne.

Olej z wronich uszu stosuje się zewnętrznie w leczeniu trądziku, grzybicy skóry i łupieżu. Może być też pomocny w gojeniu ran i oparzeń. W postaci maści łagodzi swędzenie i podrażnienia skóry.

Zalecane dawki

W medycynie ludowej stosuje się następuj

Podsumowanie

Grzyb wronie uszy to niezwykle ciekawy i pożyteczny grzyb występujący w polskich lasach. Ma bardzo charakterystyczny wygląd przypominający małżowinę uszną. Rośnie w cienistych miejscach w lasach liściastych i mieszanych, chętnie w pobliżu dębów i buków. Sezon na jego zbiór przypada od lipca do października, z maksimum owocników w sierpniu i wrześniu.

Grzyb wronie uszy ma ciekawe właściwości - zawiera szereg cennych związków, m.in. polisacharydy, białka i aminokwasy. Dzięki nim wykazuje właściwości lecznicze, obniżające ciśnienie, cholesterol i poziom cukru we krwi. Jest smacznym i aromatycznym składnikiem wielu dań kuchni polskiej, włoskiej i francuskiej. Można go m.in. marynować, dusić i piec.

Należy jednak pamiętać, że grzyb wronie uszy zawiera także sromotoksyny i spożywanie surowych owocników może powodować zatrucia. Z tego względu przed konsumpcją wymaga obróbki termicznej. Mimo pewnego ryzyka, warto bliżej poznać ten leśny grzyb i wykorzystać jego walory smakowe oraz zdrowotne.

Podsumowując, grzyb wronie uszy to interesujący przedstawiciel grzybów, o charakterystycznym wyglądzie i cennych właściwościach. Zachęca do poznania jego cech, miejsc występowania oraz zastosowań w kuchni i medycynie ludowej.

Najczęściej zadawane pytania

Grzyb wronie uszy występuje w lasach liściastych i mieszanych na terenie całej Polski. Preferuje miejsca wilgotne i zacienione. Najczęściej rośnie w okolicach dębów i buków, na glebie wapiennej. Pojawia się także w parkach i ogrodach.

Najlepszy czas na zbiór grzyba wronie uszy to okres od lipca do października, przy czym szczyt owocników przypada na sierpień i pierwszą połowę września. Najlepiej zbierać je rano lub wieczorem, po deszczowej pogodzie.

Grzyb wronie uszy charakteryzuje się muszelkowatym, nerkowatym kapeluszem o brązowej barwie i podwiniętych brzegach. Ma skręcone blaszki barwy kremowej do oliwkowej. Trzon jest boczny, cienki i gładki. Ważne, aby odróżnić go od innych podobnych gatunków.

Przed spożyciem grzyb wronie uszy zawsze wymaga obróbki termicznej - gotowania, duszenia, smażenia. Można go dodawać do potraw mięsnych, makaronów, zup i sałatek. Smakuje marynowany w occie i przyprawach. Suszony jest aromatycznym składnikiem dań.

Grzyb wronie uszy wykazuje korzystne działanie m.in. przy nadciśnieniu, miażdżycy, cukrzycy. Obniża ciśnienie, cholesterol, poziom cukru we krwi. Ma właściwości moczopędne i wzmacniające odporność. Stosuje się go w postaci wyciągów i olejków.

5 Podobnych Artykułów:

  1. Boczniak mikołajkowy - Boczniaczek pomarańczowożółty i ostrygowaty
  2. Forum Grzybiarskie - Społeczność miłośników grzybów
  3. Czubajka cuchnąca - właściwości i zastosowanie
  4. Gąska pomarańczowa - Kolczakówka pomarańczowa - Informacje i Porady
  5. Grzyb z lepkim kapeluszem - jadalny o brązowym kapeluszu
tagTagi
shareUdostępnij
Autor Anna Bartucha
Anna Bartucha

Nazywam się Anna i jestem entuzjastką ekologii. Przejmuję się losem naszej planety i angażuję w działania na rzecz ochrony środowiska. Stawiam na zero waste, recykling i green living. Chcę zmieniać świat na lepsze małymi krokami. Wierzę, że z pozoru niewielkie wybory przekładają się na realną poprawę stanu Ziemi.

Oceń artykuł
rating-fill
rating-fill
rating-fill
rating-fill
rating-fill
Ocena: 0.00 Liczba głosów: 0

Komentarze (0)

email
email

Polecane artykuły

0